Basia zatruła się w Wigilie rano.

Jeszcze dzień wcześniej dziarsko sprzątaliśmy mieszkanie, niestety, Wigilijny ranek zaczął się od migreny, potem jakaś tabletka, czy dwie i nagle Basia mi zasłabła, a potem, co zjadła lub wypiła to zwróciła, a w przerwach pomiędzy zwracaniem zasypiała.

Makabra.

Musiałem iść do pracy , więc zbudziłem Miśkę i kazałem kończyć sprzątanie, a sam pojechałem do pracy.

Gdy wróciłem ok. 13.00 sytuacja nie zmieniła się, Basia spokojnie leżała i wymiotowała , Miśka kończyła sprzątanie. Nie mieliśmy nic ugotowanego.

Ponieważ Basia nie toleruje obcych w kuchni, do tej pory nie udało mi się nauczyć gotować. To znaczy, ugotuję owsiankę rano w niedzielę- zanim Basia wstanie i mnie  nie wygoni z kuchni. Miśka niestety, też w gotowaniu osiągnęła poziom zapiekanki.  Ale owsianka i zapiekanka, to trochę za mało jak na Wigilijną kolacje.

Musiałem coś wymyślić.

Supermarket !! to było coś.

Różne rzeczy można mówić na temat supermarketów,  ale nie można im odmówić jednego – jak coś potrzebujesz to tam znajdziesz – nawet w Wigilię.

Ok. godziny 14.00 zapakowałem Miśkę do samochodu i wyruszyliśmy na polowanie.

Na straży Basi zostawiliśmy Kurczaka, który dzielnie się spisywał, podając jej różne środki go picia, a w konsekwencji do zwracania.

O 15.00 byliśmy już z powrotem z zakupionymi: uszkami, krokietami, makiem w puszce, pierogami ruskimi, oraz z  kapustą i z grzybami, a także z barszczem instant w słoiczku.

W domu mieliśmy jeszcze filety z których  miała być ryba po grecku – więc postanowiliśmy ja sami zrobić.

Miśka, znalazła gdzieś w przepis na taka rybę i zabraliśmy się do roboty.

Najgorzej było z utarciem warzyw, na szczęście Basia zbudziła się i powiedziała, że możemy użyć miksera – rzeczywiście wtedy poszło błyskawicznie. Miałem też problem z pokrojeniem cebuli, ale na szczęście znalazłem swoje narciarskie gogle. W goglach nic nie szczypało w oczy. Byłem z siebie dumny.

Następny problem mieliśmy z wpisem: rybę obtoczyć w mące i na patelnię. Bo ryba była cała mokra i podczas obtaczania mąka zamiast przyklejać się do ryby, sklejała się w farfocle, ale ponieważ część mąki pozostała na rybie, uznaliśmy, że tyle ile jest musi wystarczyć.

Mokra ryba, nawet częściowo obtoczona w mące, w zetknięciu z gorącym tłuszczem na patelni, strasznie pryska. Zaradziłem temu, ubierając koszulę flanelową i rękawiczki.

O dziwo ryba usmażyła się, a  nawet była jadalna – co prawda zapomnieliśmy o soli, ale ogólnie nie było tak źle.

Jeszcze tylko Miśka to wszystko zebrała razem i wsadziła do piekarnika i mieliśmy potrawę gotową.

Pozostałe potrawy też poszły szybko uszka i krokiety upiekły się w mikrofalówce, a pierogi ugotowaliśmy na kuchence gazowej. Pewien problem był z barszczem – bo na opakowaniu były podane dziwne proporcje  2 łyżeczki na 200 ml wody – a skąd ja mogłem wiedzieć, ile ml wody mieści się w talerzu? Zaradziłem temu wsypując na oko proszku do garnka a następnie sprawdzając jaki smak mi wyszedł – i barszcz był dobry.

O 18.00 zakończyliśmy przygotowania i zasiedliśmy do stołu.

Było pyszne.

Basia tylko zjadła opłatek i zapadła w sen, z którego zbudziła się pierwszego dnia świąt rano. Na szczęście zatrucie minęło.